1948 Arap-İsrail Savaşı

İsrail, kurulduğu ilk günden itibaren büyük devletler tarafınca tanındı. Bu durum karşısında Mısır, Ürdün, Suriye, Lübnan ve Irak ordularının 15 Mayıs’ta Filistin’e girmesiyle cenk başladı. Hemen hemen yeni kurulan İsrail’in ordusu Irgun (Argın), Stern (Störn) ve Haganah (Heganah) terör örgütlerinin militanlarından oluşuyordu. İsrail, kısa sürede üstün duruma geçti.

Ek olarak Süveyş’teki İngiliz birliklerinin varlığı, Lübnan iç savaşı ve Ürdün’ün kendi çıkarlarını ön planda tutması İsrail’in galip gelmesinde etkili oldu. Mısır, Lübnan, Ürdün ve Suriye ile 1949’da meydana getirilen ateşkes antlaşmalarıyla cenk sonlandı. Araplar, İsrail’i resmî olarak tanımadıkları için bu devletle yalnız ateşkes antlaşması yaptılar.

Cenk öncesinde ABD’nin İsrail’i tanıması ve BM’nin İsrail lehine olan Çoğunluk Planı’ndan yana tavır alması, savaşın çıkmasındaki etkenler arasındadır. Savaşı nihayete erdirecek BM Komisyonunun İsrail çıkarlarını ön planda tutması, ABD’nin İsrail’e mali ve askerî alanlarda yardımda bulunarak Arap ülkelerine engelleme uygulaması da sonucu etkilemiştir. SSCB, Soğuk Cenk’ın etkisiyle Araplarla iyi ilişkiler oluşturmayı tercih etti. SSCB’nin engelleme altındaki Filistin’e tabanca satması da sonucu değiştirmedi.

Bu savaşın sonunda ortalama 900 bin Arap, sığınmacı durumuna düştü. Toplumcu-Cumhuriyetçi mahiyette Arap milliyetçiliği gelişti.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir