Bandung Konferansı Sonuç Bildirisi (1955)

Asya-Afrika Konferansı, Asya ve Afrika’nın birçok kesiminde değişik şekiller altında devam eden sömürgeciliğin bir tek kültürel iş birliğini değil hem de ulusal kültürün gelişimini de engellediğinin farkındadır. Bazı sömürgeci güçler, sömürdükleri halklara eğitim ve kültür alanındaki en temel hakları bile vermemektedir. Bu ülke insanlarının eğitim ve kültürden yoksun bırakılmaları, şahsiyetlerinin ve öteki Asya ve Afrika halklarıyla kültürel iş birliklerinin gelişmesini engellemektedir.

Bu durum bilhassa Tunus, Cezayir ve Fas şeklinde kendi dil ve kültürünü öğrenmenin yasaklandığı ülkeler için geçerlidir. Konuşma, temel insan haklarının bir çeşit kültürel baskı altında bu şekilde ihlal edilmesini kınamaktadır.

Konuşma, Birleşmiş Milletlerin tüzüğünde tanımlandığı şekliyle temel insan hakları prensiplerini onayladığını açıklar. (…)

Konuşma; sömürge konumundaki halkların sorunlarını ve yabancıların sömürgesine, tahakkümüne maruz kalmış halkların itaatkârlığından meydana gelen neticeleri tartıştıktan sonrasında şu hususların bildirilmesine karar vermiştir:

Tüm şekilleriyle sömürgecilik kısa sürede son bulması ihtiyaç duyulan bir kötülüktür. Yabancıların sömürgesine ve boyunduruğuna maruz kalmış halkların itaatkârlığı, temel insan hakları ihlalidir.

Bu ihlaller, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’ne aykırı ve küresel barışın sağlanmasına engeldir.

Bu halkların bağımsızlık ve özgürlük mücadelesi desteklenmelidir.

Langlois, 2000, s.404

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir