İskit Kültür ve Medeniyeti

Uçsuz bucaksız bozkırlardaki yaşantının temelini, hayvancılık ekonomisine yönelik “göçebe yaşam seçimi” teşkil eder.

Bozkırdaki acımasız doğa şartları, bozkır insanoğlunun uzun bir zamanı süreç içinde sürekli bir mücadeleye yöneltmiştir. Kendilerine özgü örf ve adetler, sanat eserlerinde görülen doğaya yönelik gerçekçiliğin yanı sıra ince bir romantizm, at sırtında, otomobillerde geçen hareketli bir yaşamın verdiği sonsuz deneyim; giyim, kuşam, tabanca ve teçhizatlar şeklinde öğeler bu insanların değişik karakter ve yapılarını açık bir halde vurgulamakta ve öne çıkarmaktadır.

Bozkır insanının aslolan geçim deposu haiz olduğu hayvan sürülerinden ibarettir. Bazı boyların ise toprağa bağlanarak ziraat yaptıkları bilinmektedir. Herodot, İskitler’de yılda bir kere toprak taksimi yapıldığını ve kimi zaman at sırtında bigün süresince katedilen alanın bir hisse oluşturduğunu anlatmaktadır.

Bu özellik “GöçebeÇoban” ekonomisinin “Yerleşik” tipini yansıtmakta ve bu merkezler bir anlamda öteki göçebe boylar için değiş tokuşa dayanan ticaretin etken merkezlerini öteki bir deyişle de çevrelerinde konaklanan “Kışlakları” simgelemektedir.

Herodot’un-Cenup Rusya’daki alanlarda- “Krali İskitler” olarak tanımladığı esas yönetici derslik, soyla İskitler, hiyerarşik olarak egemen oldukları öteki kabile ve boyları da yönetmişlerdir.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir