İskitler’in Savaş Taktikleri

Antik kaynaklarda, İskitlerin “cengaver” karakterlerini yansıtan, “kuvvetli ve muharip” bir cemiyet olduklarına dair birçok detaylı kayıt mevcuttur.

İskitlerin cenk taktikleri ile ilgili olarak Herodot’tan Pers kralı Dareious’un MÖ. 513’teki meşhur İskit seferi hakkında fazlaca garip bilgiler edinmekteyiz. Burada, sözü geçen seferin zamanı ayrıntıları üstünde durmayacağız. Sadece, cenk taktikleri ile bağıntılı olarak şu sonuçlara varmak mümkün olmaktadır:

Bozkır süvari birlikleri, süratli atlar sebebiyle, büyük bir hareket kabiliyetine sahiptirler. Uzak bölgelerdeki birliklerin hızlıca, stratejik noktalarda toplandıkları görülür.

Özetlemek gerekirse Mevzu Başlıkları

Vur Kaç Taktiği

Silahların, bilhassa okların vurucu gücü fazladır; daha ilkin gördüğümüz suretiyle, silahlar, at üstünde rahatça kullanılacak şekilde yapılmıştır. Ağır tabanca ve teçhizatlar taşımazlar. Cenk düzenlerinde, han ve oğulları ve beyler tarafınca yönetilen “yan kanatlar” ve “orta” ana kuvvet birimleri görülür.

Düşmana ansızın saldırılar ve hızlıca geri çekilirlerdi. Onların kaçtığını zanneden düşman birlikleri, peşlerine düşer ve geniş bozkırda amansız bir kovalamaca başlardı. Amaç, düşmanı içlere çekerek fazlaca yormak, yıpratmak ve de destek kuvvetlerle irtibatlarını kesmektir.

Yardım İle İrtibatı Kesme

Ayrıca, kuyular ve kaynaklar kullanışsız hale getirilir, tarlalar tahrip edilir, kendilerine ilişkin yiyecek ve hayvan yemleri, öteki ağırlıklarla beraber otomobiller ve sürülerle gerilere alınırdı.

Yabancı topraklarda ilerleyen düşman kuvvetleri açlıkla baş başa bırakılırdı. Ayrıca yan yana, hilal şeklinde oluşturulan yan kollar, doğrusu kanatlar, çevirme harekatına girişir ve çembere alınan düşman birlikleri imha edilirdi. Bu kurnazca taktik, adeta yabani hayvan sürülerinin, bilhassa atların sürülerek yoruluncaya kadar koşturulmasına ve de ansızın çember içine alınarak yakalanmalarına benzemektedir. Bozkırın bu taktiği şüphesiz ki İskitlerin günlük yaşantısı içinde uyguladığı ve ezbere bilmiş olduğu bir hareket seçimi idi.

Bu cenk taktiği ve teknikleri de, binlerce yıl devamla, tüm Türk kavimlerince başarı ile uygulanmıştır. Örneğin 1071’deki Malazgirt harbinde, Alp Arslan’ın cenk düzeni, bunun en güzel örneklerinden biridir.

İskitler’in Pers kralı Dareious’un ordularına uyguladıkları bu taktik, binlerce yıl sonrasında Ruslar tarafınca da örnek alınarak Napolyon Bonapart’a uygulanmış, II. Dünya Savaşı’nda da Alman orduları aynı nedenle hezimete uğramışlardı.

İskitlerin ayrıca, minik vurucu timlerle düşman üstüne yaptıkları sürekli ve yıpratıcı hücumlar, “çete savaşları” şeklinde düzenlenmiştir. Bu küçük, fakat tesirli darbeler, düşmanı ruhsal bakımdan büyük seviyede etkilemektedir. Hunlar’ın, Göktürkler’in ve Oğuzların cenk tarihlerinde görülen aynı uygulamalar, bilinmiş olduğu şeklinde, bir ekip destanlara dönüşmüştür.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir