Kuzey Afrika’daki Gelişmeler

10 Haziran 1940’ta muharebeye giren İtalya’nın ilk amacı, kuvvetli bir donanmaya haiz İngiltere’nin Akdeniz’deki üstünlüğüne son vermekti.

Gerek Balkanlar’a yönelmesi gerekse de Şimal Afrika Cephesi’ni açmasının temel sebebi buydu. İtalya kuvvetli donanmasıyla İngiltere’nin sömürgeleri arasındaki bağları büyük oranda kesiyorsa da mühim bir üs olan Süveyş Kanalı hâlen İngiltere’nin elindeydi.

İtalya, ekonomik ve stratejik olarak mühim olan Şimal Afrika’yı ele geçirmek için hazırlık halletmeye başladı. Sömürgesi olan Libya’dan toplamış olduğu birliklerle 13 Eylül 1940’ta Mısır’a hücum etti. Sadece kısa bir ilerlemeden sonrasında durduruldu. 8 Aralık’ta İngiltere’nin karşı saldırısından sonrasında geri çekilmek mecburiyetinde bırakıldı. Nitekim Şubat 1941’de geri çekilerek elindeki Bingazi’yi de yitirdi.

Alman Afrika Kolordusu Komutanı Mareşal Erwin J. E. Rommel (Ervin J.E. Romel) (1942)

Şimal Afrika Cephesi İtalya için tam bir başarısızlıkla devam ederken Mart 1941’de devreye Almanya girdi. Almanya’nın planına nazaran İtalya güneyden, Almanya ise Kafkaslar üstünden Mısır’a ulaşacaktı. Japonya’nın da Hindistan üstünden İran’a ulaşmasıyla harp sonlanmış olacaktı.

İtalya, Almanya’nın yardımı ile 31 Mart 1941’de yeni bir hücum gerçekleştirerek Haziran 1942’de İskenderiye’nin 20 mil kadar batısındaki El Alameyn’e (El Alamin) ulaştı. Mihver Devletler Kahire’yi ele geçirme hazırlıkları yaparken İngiltere 1 Temmuz’da karşı saldırıya geçti. Böylece Mihver Devletler için hezimet sayılacak gelişmeler başladı.

Kasım 1942’de ABD güçleri Fas’a asker çıkararak Şimal Afrika’nın doğusuna doğru hareket ederken İngiliz kuvvetleri Aralık’ta Libya’ya ulaşmışlardı. 12 Mayıs 1943’te Şimal Afrika’daki son Mihver güçlerin Bağlaşık kuvvetlere teslim olması ile bu cephe kapanmış oldu.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir