Lamartine

Lamartine Biyografisi

Tam adı Alphonse Marie Louise Prat de Lamartine olan Lamartine, 21 Ekim 1790 tarihinde, Paris’in güneydoğusunda bir yer edinen Macon’da dünyaya gelmiştir. Krala oldukca sadık, Katolik bir aristokrat ailenin evladı idi.

Balley’de Cizvit kolejinde okudu.

1814’te Napolyon Elbe Adası’na sürgüne gidip Bourbon Hanedanı Fransa tahta oturunca Kral XIII. Louis’nin muhafız alayında bir yıl vazife yapmış oldu.

İhtilalden sonrasında ülke yönetiminde mühim vazife almış; Dışişleri Bakanlığı’nı üstlenmiş bir siyasetçidir. Hıristiyanlık dininde karşılaşmış olduğu tezatlıklar dininden soğumasına, uzaklaşmasına ve sebep oldu; kalp temizliğini esas alan transandantalizm felsefesine bağlandı.

1820 senesinde Napoli’de Fransız elçiliğinde elçilik katibi olarak atandı. Lamartine, 10 yıl süresince Napoli ve Floransa’da vazife yapmış oldu ve şiir yayımlamaya devam etti. Burada bulunmuş olduğu sırada, “Şairce Düşünceler” adlı eserini yayınladı. Bu yaratı bununla beraber onun ilk büyük eseridir. Sonrasında “Sokrat’ın Ölümü” ve “Şairce Dini Ahenkler” adlı eserleri başta olmak suretiyle başka eserler de yayınladı.

1829’da Paris’teki Fransız Akademisi’ne üye seçildi. 1830’da Fransa tahtına Louis-Philippe’in geçmesinden sonrasında politikaya atılmak için diplomatik görevlerinden çekilme eden ozan, seçimleri kaybedince karısı ve kızını yanına alarak hususi bir vapur ile doğu seyahatine çıktı. Sırasıyla Marsilya üstünden Malta, Yunanistan’ın başkenti Atina’ya uğradıktan sonrasında Osmanlı Devleti sınırları içinde bulunan Lübnan, Filistin, Suriye ve İstanbul’u kapsayan bu seyehatte hasta olan kızı Beyrut’ta ölünce orada toprağa verdiler. Uzun süre şehirden ayrılamadı.

1833’te milletvekili seçildiği haberinin gelmesi üstüne seyahatini sonlandırarak Anadolu ve Almanya üstünden dönüş yoluna girdi. 20 Mayıs 1833 tarihinde İstanbul’u ziyareti esnasında padişah Abdülmecit tarafınca iyi karşılandı, kendisine refakat etmek suretiyle Namık Paşa ve Halil Rıfat Paşa göreve getirildi. Lamartine, İstanbul’un bir oldukca yerini gezdi. Beyoğlu’nda kalmış olduğu süre zarfında sık sık binaların çatısına çıkarak İstanbul’u seyretti. Padişah sarayını gezme ve görme imkanını da buldu. Bir süre Fransız elçiliğinin Tarabya’daki yazlığında kaldı. 23 Temmuz 1833 tarihinde karayoluyla İstanbul’dan ayrıldı. Gezi hatıralarını 1835 senesinde dört cilt halinde bastırdı.

Bir “Türk dostu” olan yazar Lamartine, Türk zamanı ve Türkiye izlenimlerini Doğuya Gezi, Doğuya Yeni Gezi ve Osmanlı Zamanı adlı eserlerinde aktarmıştır.

Devrim sonrası oluşturulan geçici hükümette Dışişleri Bakanlığına getirildi. 24 Şubat 1848’e başladığı bakanlık görevi, 11 Mayıs 1848’te son buldu. İçinde yar almış olduğu geçici hükümet, soyluluk ünvanlarını kaldırdı politik suçlardan idam cezasını kaldırdı; Fransa kolonilerinde köleliği kaldırdı.

III. Napolyon bir darbeyle imparatorluğunu duyuru etmesi üstüne siyasetten tamamen ayrıldı. 1 Temmuz 1850’de ikinci kez İstanbul’a gitti, Sultan Abdülmecit ile görüştü. Lamartine’in, bu ikinci gelişindeki maksatlarından bir tanesi İzmir’de bir çiftlik işletmekti. Ortalama on beş gün İstanbul’da kaldıktan sonrasında İzmir’e gitti.

Lamartine, siyasal kariyeri esnasında birikimlerini yitirmiş ve büyük maddi sorun içine girmiş olduğundan ülkesinden ayrılıp Türkiye’ye yerleşmek istedi. Sultan Abdülmecit’e bir mektup yazarak çiftlik oluşturmak suretiyle İzmir yada Marmara civarlarında kendisine bir arazi verilmesini talep etti. Hükümet, Burgaz Ovası olarak anılan bölgede 38 bin dönümlük toprağın, mülkiyeti sadrazam Mustafa Reşid Paşa üstüne geçirilmek şartıyla Lamartine’e kiralanması ve kira bedelinin hazinece ödenmesine karar verdi. Lamartine, Osmanlı yönetimi ile 25 senelik kira sözleşmesi imzaladı fakat çiftliğin işletilmesi için lüzumlu sermayeyi karşılayamadı ve projeden caymak mecburiyetinde bırakıldı.

Lamartine, Osmanlı yönetimine minnetinin bir ifadesi olarak sekiz ciltlik Histoire de la Turquie (Osmanlı Zamanı) adlı eserini yazdı. Yapıt, 1859’da Paris’te yayımlandı.

Lamartine 1820 senesinde Maria-Ann Birch adlı bir İngiliz hanımla evliliğe ilk adımını attı. Bu evlilikten 1822’de kızları Julia dünyaya geldi. 1863’te eşini uzun ve acı veren bir hastalıktan sonrasında yitirdi.

1851’den sonrasında yaşamını yoksulluk içinde geçiren Lamartine, 1867’de geçirdiği bir krizden sonrasında kısmen bilincini yitirdi; 28 Şubat 1869 tarihinde Paris’te yaşamını yitirdi.

Malum bazı kitapları :
Confidences (Sırdaşlıklar)
Nouvelies Meditations Poetiques (Yeni Şairce Düşünceler)
La Mort De Socrate (Sokrat’ın Ölümü)
Le Dernier Chant Du Pelerinage D’harold (Harold’un Haccının Son Şarkısı)
Les Harmonies Poetiques Et Religieuses (Şairce ve Dini Ahenkler)
La Chute D’un Ange (Bir Meleğin Düşüşü)
Recueillements Poetiques (Şairce İçe Kapanışlar)
L’historie Des Girondins (Jinondenler Zamanı)
Les Nouvelles Confidences (Yeni Sırdaşlıklar)
Genevieve, Histoire D’une Servante (Genevieve, Bir Hizmetçi Kızın Hikayesi)
Le Tailleur De Pierres de Saint-point (Saint Point’daki Taş Heykeltraşı)
Kaynak:Yaşam öyküsü.info

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir