Roma’da MÖ V. Yüzyıldaki Dış Gelişmeler

MÖ V. yüzyılın başlarından itibaren meydana gelen değişimler Latium, Campania ve güneydeki Yunan şehir devletlerinde bazı sıkıntıları da bununla beraber getirdi.

Bu dönemlerde halkların göçünden ve Orta İtalya’nın yüksek kesimlerinden gelen akıncı guruplarından rahatsız olmaya başladılar. Bu tarihlerde bu halklar hemen hemen köylerde ikamet etmekteydi ve hayvancılık tarıma nazaran daha çok ehemmiyet arzetmekteydi. V. yüzyılın başından itibaren yönetici seçkinler bir araya gelip federasyonlar meydana getirmeye başladı. Bu federasyonlar netice olarak hemen hemen bir kent oluşumu ortaya koymasa da bu beraberlik yardımıyla artık bu insanoğlu yağmalama, harp ve müdafa şeklinde mevzularda ortak hareket edebilir hale geldiler.

MÖ V. yüzyılın başlarından itibaren yüksek kesimlerde yaşayan dağlılar kıyıdakileri sıkıştırmaya başladı. Bundan en oldukca etkilenen Latium bölgesiydi, Latium’daki bazı şehirler bu saldırılardan onulmaz yaralar aldılar. Sabines, Volsci ve Aequi kavimleri Latium’u kuzeydoğu güneybatı yönünde sınırlayan tepelerden kendilerini göstermeye başlamışlardı. Bu saldırılara karşı Roma öteki Latinlerin önderliğini üstlenerek MÖ V. yüzyılın sonuna doğru bunların saldırganlara karşı üstünlük elde etmesini sağlamış oldu.

Saldırgan dağlılar ara sıra geri püskürtülüyor, ara sıra mevzi kazanıyorlardı. Bu süreçte düşman eline geçen yada boşaltılan Latin şehirleri tekrardan ikamet yeri haline getirildi ve buralarda koloniler kuruldu (Lat.: colonia). Buraya yerleşen halka toprak verildi ve buraları garnizon işlevi görmeye başladı. Yerleşik halk kendi kent devletini oluşturdu ve kendi yetkililerini seçtiler. Bu yeni şehirler Roma ve öteki Latinlerin müttefiki olarak tanındı.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir